Konu: Sunay Akın'ın Hayatı, Eserleri, Kitapları, Şiirleri, Sözleri ve Okuyucu Yorumları

Özgeçmişi

Sunay Akın , Türk şair, yazar, gazeteci, araştırmacı, Trabzon’da doğdu. Lise öğrenimini İstanbul Koşuyolu Lisesi’nde tamamladı. İstanbul Üniversitesi Fizik Coğrafya Bölümü’nden mezun oldu.

İlk şiirleri 1984 yılında dergilerde yayınlanmaya başladı. Arkadaşlarıyla birlikte 1989′da Yeni Yaprak şiir dergisini ardından 1990 yılında da Olmaz adlı şiir dergisini çıkardı.

1987 yılında Halil Kocagöz Şiir Ödülü’nü Noktalı Virgül adlı dosyasıyla aldı. 1990 yılında ise Orhon Murat Arıburnu Şiir Ödülü’nü Makiler şiiri ile kazandı.

Buluşlara dayanan, genellikle kısa şiirlerinde, Orhan Veli şiirindeki bir özelliğin günümüzde sürdürümcüsüdür. Bu tür şiire pek de özgü olmayan, yumuşak, lirik bir ses tonu vardır. Şiirlerinde özellikle ince yergi ögelerini kullanmadaki rahatlığı ile dikkat çeker. Cemal Süreyya’nın etkisinde sürdürdüğü şiirlerde, dil oyunlarına dayalı yoğun bir alaycılık ve şaşırtma; çocuklar ve hüzünle birlikte şairin ilgi ve duyarlılığını göstermektedir.

23 Nisan 2005 tarihinde 11 yıldır dünyanın dört bir yanından topladığı oyuncaklarla, hayali olan İstanbul Oyuncak Müzesi’ni Göztepe, İstanbul’da tarihi dört katlı bir konakta açtı.

Sunay Akın ilk şiirini 9 yaşında meteoroloji müdürlüğünde çalışan bir memurun kızına yazar. Kızın isminin baş harflerinin dizelerini oluşturduğu şiiri evlerinin terasında bulunan odunluk kapısının iç kısmına yazar. Kız balkona geldiğinde odunluğun kapısını açar. Mahsusçuktan!…

Ama şiir kızın gözüne hiçbir zaman takılmaz. Sunay Akın yıllar sonra “Bir Şairdir Artık”, çocukluğunun geçtiği Trabzon’a gittiğinde sert geçen bir kışta, içindeki odunlarla birlikte kapının da sökülüp yakıldığını öğrenir. Şairin ilk şiiri “Hava Muhalefeti” nedeniyle kayıptır.

Yayımlanmış Kitapları

* Kule Canbazı (2004)
* Kırdığımız Oyuncaklar (2003)
* Onlar Hep Oradaydı (2002)
* İstanbul'da Bir Zürafa (2001)
* Önce Çocuklar ve Kadınlar (2000)
* Ayçöreği ve Denizyıldızı (2000)
* 62 Tavşanı (2000)
* Kız Kulesi'ndeki Kızılderili (2000)
* Antik Acılar (1999)
* Makiler (1999)
* İstanbul'un Nazım Planı... (1999)
* Kaza Süsü (1997)
* Kırılan Canlar (1997)
* Veşaire...Veşaire (1994)
* Antik Acılar (1995)
* Kaza Süsü (1996)
* Makiler (1996)
* Şairler Matinesi (1993)
* Şiir Cumhuriyeti (1993) - Safa Fersal ile birlikte
* Küçük Asker...Küçük Asker... (1995)
* Tuncay terzihanesi (2007)


Alıntılar:
kardeşiyle sokaklarda hep
bir örnek giydirilen sen
nasıl sevmezsin eşitliği
yürürken düşen çoraplarını
aynı hizaya getirmek için
annen değil miydi önünde diz çöken
...

cemal süreyanın ağzından ;
" ...düşünce lirizmi sunay akında.
ölü askerin miğferinden güvercine serin su içirten bir mizah, işte sunay akın'ın tavrı.
gerçekten uçtu!
dostlarla hep konuşmuşuzdur bunu.
nereye gider sunay akın'ın şiiri? tıkanır mı? tıkanabilir. tıkanmayabilir de ama.kültürle sonsuzcasına beslenmezse ölebilir bir şiir. ama varolduğu ölçüde bu kadar karyokinez çoğalma olamaz. aynı doğrultuda böylesine büyük çoğalma olamaz.
yıkılır mı?
yıkılabilir. karyokinezi fazla kaldırmaz şiir.
ama estetikte yıkılma değil, bir an ayakta kalma önemli.
sunay akın genç yaşında başardı bunu.
kendine özgü bir yol açtı.
tam güveniyor muyum ilerisine? belirsiz görüyorum.
bundan sonra ne yapacak, merak ediyorum. aslında en güzel bir şey de bu değil mi?
....
rasyonel öğede de hüzün arayan bir şair.
yarın ne olacak? yapar, yapmaz. bugüne dek yazdıkları yeter bence.
japon haikularını türkçede arıyo gibi de...düşünceye vurarak...
o matara, o miğfer, o su, o güvercin..daha ne diyeyim...
zarı atıyorum. "
1989

çok güzel