Yaslı kızılderili reisi kulübesinin önünde torunuyla oturmus,az ötede birbirleriyle bogusup duran iki kurt köpegini iziliyorlardı .Biri köpeklerden siyah biri ise tam tersi zıt beyazdı ve oniki yasındaki cocuk kendini bildi bileli o köpekler sürekli dedesinin kulübesinin önüde boğuşup duruyordu.
Dedesinin sürekli göz önünde tutugu,yanından ayırmadıgı iki kurt köpegi idi bunlar. Cocuk kulübeyi korumak icin bir köpegin yeterli olabilecegini düsünüyor, dedesinin iki köpege nicin ihtiyacı olduğunu ve renklerinin neden illada siyah ve beyaz iki zıtlıkta oldugunu merak ediyordu. Artık bunu anlama zamanı gelmisti ve merakla sordu dedesine . Yaslı reis, bilgece gülümsemeyle torunun sırtını sıvazlayarak ...
- 'Onlar benim icin iki simge evlat' dedi
- 'Neyin simgesi' diye sordu cocuk yine merakla...
- 'İyilik ve kötülügün simgesi. Aynen su gördügün köpekler gibi,iyilik ve kötülük icimizde devamlı mücadele eder dururlar. Ben bunları seyrettikce hep bunu düsünürüm. Onun icin yanımda tutarım onları' dedi yaslı reis.
Cocuk sözün burasında 'mücadele varsa kazananı mutlaka olmalı diye düsündü' ve her cocuga has, bitmeyen bu sorulara bir yenisini daha ekledi;
- Dede, peki sence hangisi kazanır bu mücadeleyi iyilik mi? kötülük mü?
- Hangisi mi? Evlat ben hangisini iyi beslersem.''
Alinti


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla
