Istanbula kar yağıyor gecenin orta yerinde
kar yağıyor erik ağacına
kar yağıyor kumruların üstüne
dağ zorbası gibi hain ve umarsızca
erik ağacı öksüz kumrular evsiz kalıyor
birben görüyorum belkide birben
birben acıyorum kumruların haline

istanbula kar yağıyor gecenin orta yerinde
ansızın bir kedi geçiyor penceremin önünden
söylene söylene sinirli ve ıslak bir kedi
belliki ansızın yakalandı bir çatının tepesinde
ve muhtemelen uykunun en tatlı yerinde
birben görüyorum belkide birben
birben acıyorum haline

istanbula kar yağıyor gecenin orta yerinde
sen muhtemelen enderin uykularda
ben penceremin önünde
istanbula kar yağıyor kar yağıyor pencereme
o sebepsiz gidişin geliyor gözlerimin önüne
kar camdan geçiyor ten'den geçiyor
usulca doluyor yüreğime

ve bir çiçek yeşeriyor kendiliğinden
donmuş kalbimin orta yerinde
uzun kış gecelerinde yitirdim seni
öldünmü kaldınmı haberin gelmez
bilmemki bir tanem nerdesin şimdi
her yağan kar'da kaybedenler olur hep
kimileri yuvalarını kimileri rüyalarını
kimileride sevdalarını
istanbula karyağıyor gecenin orta yerinde