Dünyada her şey
Herkese yetecek kadar
Ne bir eksik ne bir fazla
Terazi boyutunda
Her kim ki!
Bunun farkında
O… Rahat uykusunda!
Her kim ki!!!
Çıkarında…
Tarih yazgısında.
Tarih dediğin ÇIKARI yazar
İnsan, peşinde gittikçe azar
Sonra oturup roman yazar
Hak’ka şart koyar
Bir de bunu!!!
Süsleyip boyar
Adını TARİH koyar
Sonra da buna uyar.
Ben bile benim değil iken
Başkasının malına göz dikemem
Her şey HAK’KIN! Hak’sa bir sihirbazın
Kemanı ile çalar, bardaklar üst üste kırmaksızın
Bir tempo tutulur alkışlarla el ele
Nasıl yapıyor diye şaşarız
Deriz derinden bir ooooo!…
Gözümüze süreriz perde
Sonra ararız, bu kemanın ayarı nerde?
Koşarız bulamayız
Doktordan medet umarız
Halbuki her şey sende
Sense bedende…
Sen ben ol, bense sen
Gör…
Ne doktor ister ne çare
Her şey oluverir bir dengede
Sonsuz güzellikte…
Başkasının malına göz diken
Olur kendisine bir diken
Gülü görmek için….
Delirir durur
Delirdikçe kudurur.
Acı içinde kavrulur
Bülbül olup şakıyıp durur
Daldan dala konar olmaz
Ordan oraya savrulur.
Halbuki elindedir diken
Yaktın beni gül iken
Atıver gitsin…
Dikenin acısı geçsin
Ve akan kan kesilsin
Seni senden kesmesin.
Gülü gözünle görebilesin
Kendine gelebilesin
Gülebilesin.
Her şey senindir
Ama… Senin değildir
Senin kullanımında, gözetiminde
Ve senin hizmetindedir.
Günü gelip göründüğünde
Marifet…
Onu terk etmesini bilmende.
Ne zaman ki hep direnmende
Gülü göremezsin
Çünkü…
Gülün dikeni elinde.
Acıdan dönüverirsin deli divaneye
Halbuki …
GÜL hep önünde, gözünde
Seninle birlikte
Seninse işin….
Deli divanelikte.
Salınıp durursun yıllar geçtikçe
Bir sevda tünelinde gezer, avunursun
Bir ömür tükenir… Gevezelikle
Halbuki …
HAYAT hep ayni GÜZELLİKTE.
Aç artık gözünü
Bırak ÇIKAR denizinde dümeni
Kır dümeni çevir…
Gör… HAK DÜZENİ
Ne acı kalır ne gam ne de keder
Bir ömür…
Sevgi ile…
Mutlu ve güzel günler geçer
Tarih biter acılar geçer.
Sonsuz güzellikte…
Her şey ve herkes…
Sevgi eker sevgi biçer
O ZAMAN NE TARİH KALIR
NE DE ZAMAN
Tek GERÇEK vardır
O da YAŞANAN.
O zaman anlarsın ki!!!
HAYAT…
GERÇEK BİR BAYRAM.
Yüz yıllardır tarih yazar
Tarihten ders almaz
Yazgısını çıkarında arar.
Bir bataklığa saplanıp kalır
Çırpındıkça bocalanır
Bocalandıkça yalpalanır
Dibe doğru…
Yaşarken doğru
Yok ki bir şikayetin.
Ne zaman yanlış yola girersin
Başlar, AH VAH edersin
Bu da olur senin KEFARETİN.
Kubilay Öğütveren


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla