Konu: Aldanmak İnsanın Kendisinedir.

Konu ;

"Çevremizdeki acıları bizim de çekmemiz gerekmektedir. Hepimizin ortak bir vücudu yoktur, ama ortak bir büyümesi vardır: bu ise, şu ya da bu biçimde acılar içinden çekip götürür bizi. Nasıl ki çocuk belli bir gelişim sonucu yaşamın tüm evrelerinden geçer(her evrede, istek ve korku bakımından bir önceki için erişilmez görünür aslında), yaşlanır ve sonunda ölürse, biz de bunun gibi(insanlıkla aramızdaki bağ, kendimizle aramızdaki bağdan güçsüz değildir) yaşadığımız dünyanın tüm acılarından geçerek gelişiriz. Bu konuda adalete yer yoktur, acılardan ürkmeye ya da acıları üstünlük diye yorumlamaya yer yoktur."
Franz KAFKA

Bir Çoğunu Haketmediğimizi Düşünürüz Oysa Hayatın Bize Verdiklerinden Aslında Biz Haketmediklerimiz İlede Vücut Buluruz.

O Kadar Gerçekçidir Kafka Tekrar Eder Şöyle ;

"Yok, edilmez bir tek şeydir; her insan tek başına bu yok edilmezdir; beri yandan, bütün insanlarda ortak özelliktir yok edilmez; dolayısıyla, insanları birbirine bağlayan eşsiz bir bağ bulunmaktadır."

KAFKA Eşsiz Bir Bağdan Söz Ediyor Yok Edilemez Eşsiz Bir Bağ Kim Bilebilir. O Bağa Kör Ve Sağır Olmaya Cüret Edebilenler Olduğundan Olacağındandır Beklide KAFKA’nın Bu Sözlerinin Muhatabı ?

“Kusurların hepsi, sabırlı olamamak, çalışılan İşteki kurallara uymaya İŞİ başarmadan önce boş vermek ve çıkacak dertleri sözde bir barikatın ardına hapsetmektir.”

Bir Hapseden Olmalı Bir Hapseden Bulmalıyız.

Kibriti Çakan Biri Olmasaydı Mı Diyelim Ortalık Alev Alev İken.

"Burnu Kaf dağında A'nın, İyi'nin peşinde epeyi yol aldığı zannında, neden denirse, çekiciliğinin her geçen an arttığına inandığından, her geçen an daha çok ayartıyla karşılaştığını duyumsuyor, üstelik bu ayartıların şu ana dek hiç bilmediği köşelerden saldırdığını sanıyor. Nedir, asıl neden, içine yerleşen büyük şeytan ve onun hizmetine koşuşturan sonsuz küçük şeytanların varlığıdır.”

Kafka Devam Eder ;

“Ölüm arzusu, bilgeliğe kavuşulduğunun ilk belirtisidir. İçinde bulunulan yaşam katlanılmazdır, başka bir yaşam ise, ulaşılmaz. Ölmek isteğinin eklentisi utanç biter artık; nefret edilen eski hücreden alınıp, ilk iş olarak nefret edeceği yeni hücresine geçmeyi arzular, bunun için yalvarır. Eski inançların tortuları da bu düşüncede etkilidir; yeni hücreye nakledilirken efendi ortaya çıkacak, mahkûma göz ucuyla bir bakacak ve karar verecektir: ''Bu adamı yeni hücreye götürmenize gerek yok, artık benim yanıma geliyor o.”

Kardeşim Güle Hitaben Devam Eder Altına ;

Yaban gülünü orada öyle bırakmak içimi burktu.Ama elden ne gelir? Şefkat göstersen incinir, koparsan sayılı gün sonunda ömrü tükenir.

Hepsinin Dışında Söyler KAFKA ;

“Bir kafes, kuş aramaya çıkmış.”

Kuş Kim ?
Kafes Kim ?

Kafes Dile Gelir Kuşa Seslenir ;

“Buraya ilk kez geliyorsun: Alınan nefes bile değişik, yanındaki yıldız, güneşten bile çok ışıldıyor.”

Kuşun Esaretiyle Beraber Özgürleşir Kafes.

“Sahip olabildiklerin var, ne yazık ki, kendi varlığın yok iddiasına savunma olarak titriyorsun ve yüreğin atıp duruyor sadece.”

Öylece Duruyor Olanlar Oldu Sadece.
Paye’miz Olmak Sadece.
[quote “Sorularımın neden yanıtsız kaldığına şaşardım eskiden, artık soru sorabileceğime olan güvenime şaşırıyorum. Nedir, gerçekten güvenmiyordum, sadece soruyordum.” [/quote]

Maksat Sadece Bu KAFKA İle Arkadaş Olmayı Seçerdim Özlemekle Oluyorsa Eğer Arkadaşmışız Zaten Şimdi Fark Ettim.

Asıl Değer İnsanın Ta Kendisiymiş ?

Bizde Yaşayanmış.

“Köpekler bahçede oynuyorlar şimdi, fakat avları, şu anda ormanda istedikleri denli hızlı koşsunlar, avlanmaktan kaçamayacaklar.”

Ve Doğrular Kafka Bu Aforizma İle.

Eğer Bir Şey Olacaksa Mutlaka Olur Bize Düşen Olanları Kendimize Yakıştırıp Yakıştırmama Konusunda Bir Yanlışa Düşmemektir.

“Almancada ''Sein''in iki anlamı vardır. “Var olmak'' ve ''Onun” olmak”

Almanca ;/ Bir Kelime Onu Çaresiz Bırakıyor Benimle Birlikte Her Şey Ahenkle Dans Ediyor.


Ne O Esirgeyebilir Onu Kendinden Ne O Esirgeyebilir Onu Kendinden

Aldanmak İnsanın Kendisinedir.

“Doğamız bizi onlardan uzağa atmasaydı eğer, asla başa çıkamayacağımız sorunlar vardır.”

Şükürler Olsun

teşekkürler kardeş.

cümleyi kurmaya başlamışsın işte...
ögelerin sıralı dizilişi kalmış bi tek...
hadi bakalım..

Sakari' nin;baştan ayağa karalara bürünmüş haliyle simsiyah bir kuğunun zarafetinde karşıma çıktığı anı unutamıyorum.Gam yüküyle buğulanmış asi gözleri beni büyülemişti.Soluğum kesilmiş bir halde, kısık sesle:''Göz kamaştırıcısın'' diyebilmiştim sadece.

Sonrası malum; tedaviyi kabul etmediği halde, gözlerinin ardındaki acının gücünü hesap etmeden;ona deva olacak ilaç kıymetinde mektuplar yazma gayretine giriştim.Ortalıkta ''deliyim'' diye gezinenler,bu mektupları okusun ve gerçek mecnun kimmiş görsünler.''Kadın'',''Moda'nın Mermer Gelini'',''Bülbülün Çilesi'',''Polis Muzaffer'' bu aşkın bakiyesi olan diğer yazılar.

Bir doktorun kendisini yumruklayan,hakaret eden hastasına vurmaya hakkı yoktur.En fazla ellerini bağlar ve sakinleşmesi için telkinde bulunur.Ben,onun derdinin doktoru olma sevdasına düştüğüm halde,bunun gereği olan sabrı ve dirayeti gösteremedim.

Yaban gülünü orada öyle bırakmak içimi burktu.Ama elden ne gelir? Şefkat göstersen incinir, koparsan sayılı gün sonunda ömrü tükenir.

Gülü koklamadan,dokunmadan uzaktan sevebilmekte maharet.Bütün bu çabamın özünde bu anlayış olsaydı şimdi bu kadar üzülmezdim.

O viranedeki gülü merak ediyorum,acaba hala orada mı? Birde Akın çıkmazından Suadiye camiine giden en kısa yolun Feride alt geçidinden olmasına hala hayret ediyorum.

ESİRGEYEN ve bağışlayan Rabbime sığındım,doğrusu hakkımızda en hayırlısını bilen O'dur.