Konu: yetemiyorum...

Yıldızlar kayıyor gökyüzünden. Dileklerimi savuruyorum yıldızların her biriyle. İçim de yorgun benler yürüyor. Yarından habersiz. Yol aldığım her köşe başından bir eksik daha bırakarak uzaklaşıyorum şehrin birinden bir diğerine. Adına yüklediğim anlamların hepsini dipsiz bir kuytuya atıp uzaklaşıyorum. Sevdiğim; yaşlanıyorum sevdanın yorgunluğunda. Bilemeyeceğin kadar değişiyorum beklerken. Gözlerimin kenarlarına ince çizgiler kuruluyor, gözlerimin kenarına benden habersiz iç çekişler yapışıyor. Yetemiyorum bu sevdaya…

Akşamın gelmesini istiyorum hep. Vakitsiz gelip giden gölgeni bir rüyanın düşlüğünde görebilmek için. Senin esirgenmiş vakitlerin birini bin paraya satarak yine beni kuytumda unutacağını bilerek. Söylenceleri bıraktım sevdiğim etkisini yitirdi her söz. Ezberimde adının adıma kattığı kocaman ağlayışlar dolanıyor yine de kendimde bekliyorum seni. Bekletiyorum bütün gidişleri. Gündüz rüzgârlar esir alıyor bedenimi, şu sıralar bir hüzün yersiz ilişiyor yüreğimin kenarına. İliklerim buz tutuyor. Seni sayıklamaktan iflas ediyor bedenim yine de titrek bir iç çekişten öteye gitmiyor şikâyetlerim. Varlığının darağacında hiç itirazsız asılıyor gözlerim. Penceremin buğusunda adını sayıklayan ellerim geziniyor. Hiçbir buğuya sığdıramıyorum varlığını. Bir çizik çekip anlatıyorum sensizliği. Kifayetsiz kalıyor aşk. Tarifini yapamıyor yirmi dokuz harf. Yetersizim sevdiğim. Beklerken penceremin önünde kapımın aşınmış tahtalarına rüzgâr bir yaprak düşürüyor, içimde sancısı geziniyor her düşen yaprağın ve bana gizleniyor yalnızlık. Kış geldi sevdiğim. Üşüyüşüme çare olmuyor giyindiklerim. İliklerimde geziniyor yokluğun.

Çaresini bilmediğim bir derdi nasıl anlatabilirim soranlara. Nasıl söylerim yaman bir sevdanın içinde yüreğimin de beynim gibi delirdiğini. Nasıl söylerim sensizliğin bensizliğini. Susuşu bol bakışlar bırakıyorum her gün insanlara. Her bakışın bir ucundan yokluğuna gebe gözyaşlarım süzülüyor. Kaldırımları adımlarımın cesaretsizliğine aldırmadan bitiriyorum. Sana ulaşmaya meyilli gücümü tüketiyor her dakika vakitler. Biliyor musun sevdiğim bir süredir her düşün içinde yürüyemediğimi görüyorum. Bütün gücümü topladığım halde bacaklarım ilerlemiyor. Varsa yoksa tökezliyorum kaldırımlarda. İçimde anlatılmaz bir korku dolanıyor gözlerimi açtığımda. Ya diyorum “ya yürüyemezsem bir daha”

Her şey bir düş demek gelmiyor içimden öyle sahici ki sana doğru yürüyememek. Bu yüzden bütün dirençlerim çöküyor hasretinin önünde ve anlatamadığım bir umutsuzlukla içimdeki bütün kelimeleri sana koşturuyorum. Ne kadar anlatmaya çalışsam da anlaşılır kılınmıyor kala kalışım. Ah sevdiğim bunca zamana rağmen bir düzgün cümle kuramıyorum sana taşanlara dair. Korkularım nöbet geçiriyor, nefesim takılıp kalıyor boğazımın kıvrımlarına. Derin bir nefes alsam kırılacak sanki yüreğimin camları ve kesilecek içim hayatın sevdalı bir yerinde.
Dokunamadığım; masum uykularıma birisini daha ekleyip yastığıma başımı koyuyorum seni görebilmenin hevesi içimde sana gelememenin korkusu bedenimde… Uyuyamıyorum. Korkular ağır basıyor ve yeniliyor siluetin sana gelemeyişlere. Yoruluyor gözlerim, bacaklarımdan güç çekilip alınıyor ve ben sensizliği biriktirirken içimde yürüyüşler başka düşlere kalıyor.

Sevdiğim tükeniyor muyum fark etmeden?

bir umutla başlar sevdalar.
çaresizliğine ortak olmuş nice gün doğuşunun,batışının ardına emanet edersin düşleri.
gün geçtikce çoğaldığını sandığın hislerin aslında bir bir ölüyordur ellerinden kayıp.
çok sonra farkedersin tükenişleri.
nefes almak o zaman yeni yeni acıtmaya başlar yüreğini,yaşadığının farkına vardıkça.
senden geriye kalan küller savrulurken,yeniden yaşama dönüşünün binbir acılı versiyonunda yine bir umutla bitiyor bu sessiz sevda ;
içinde bir yenisini yine ona karşı filizlendirerek.
hislerine sağlık

Çaresini bilmediğim bir derdi nasıl anlatabilirim soranlara. Nasıl söylerim yaman bir sevdanın içinde yüreğimin de beynim gibi delirdiğini.
Nasıl söylerim sensizliğin bensizliğini...

Fena şeyler yazıyorsun emeğine,yüreğine sağlık
Hayatından cümlelerin eksik olmasın...
Teşekkürler...

çok özlemişim güzel satırlarını.yine takipteyim seni.ellerine dökülen bu güzel satırlar hiç terk etmesin seni,duygularınaysa diyecek sözüm yok...ayrıca konuşulacak şeyler

çok güzel yazmışsın

teşekkür ederim.. yorumlar için. okuduğunuzda daha bir anlam kazanıyor içimden taşanlar.. yorgun bedenime bir kaç dakikalık mola veriyor sözleriniz.
umudu biriktirebilmeyi ne çok isterdim. şu içimdeki eksikliği birilerinin çekip almasını, yüreğimin bu buhrandan çıkmasını..
yine sohbetim tek duyana..

akan su misali duru ve temiz bir yazı

duygular yoğunlaştıkça ifade edilmeleri zorlaşıyor.

anlaşılması zamana kalan, zaman alan her duygu ise biraz daha ağırlaştırıyor bizleri, hayatımızı, yüreğimizi.

yüreğinizdekiler hep anlaşılır umarım.

kaos. tarafından gönderildi.

duygular yoğunlaştıkça ifade edilmeleri zorlaşıyor.

anlaşılması zamana kalan, zaman alan her duygu ise biraz daha ağırlaştırıyor bizleri, hayatımızı, yüreğimizi.

yüreğinizdekiler hep anlaşılır umarım.

teşekkür ederim.. yüreğimin anlaşılmadığını anladım ve boşverdim. herşey olacağına varıyor..

resital_007 tarafından gönderildi.

akan su misali duru ve temiz bir yazı

teşekkür ederim karşılaşamadık bir türlü.. ama okumana sevindim

Üyelerimizin Yazıları-Şiirleri-Hikayeleri bölümü dışında başka bir yerde yazmayan;defaatle hayal kırıklığını,hüznünü işleyen tuhafım.Demek boş verdiniz ve herşeyi olacağına bıraktınız.Affınıza mağruren bu durum pek olası gelmiyor bana

''Leyli sözü söyle yoksa hamuş''(Fuzuli)

Leyla'ya dair birşeyler söyleyeceksen konuş,demeyeceksen sus.Yazdıklarınıza baktığımda,alfabemizin yetmediği sevdanızı baz aldığımda; Fuzuli'nin yukarıda işaret ettiği şiarın, belki farkında olarak belkide olmayarak en geçerli uygulayıcısı olduğunuzu müşahade ediyorum.

Size saygı duyuyorum.