Hasan Ali Toptaş Kimdir?
hatoptas.jpg
1958 yılında Denizli'nin Çal ilçesinde doğdu. İlk öykü kitabı "Bir Gülüşün Kimliği" 1987'de, ikinci öykü kitabı "Yoklar Fısıltısı" 1990'da yayımlandı.

"Ölü Zaman Gezginleri" adlı öykü dosyasıyla 1992 yılında Çankaya Belediyesi ile Damar edebiyat dergisinin düzenlediği yarışmada birincilik ödülü aldı. Aynı yıl "Sonsuzluğa Nokta" adlı yayımlanmamış romanıyla Kültür Bakanlığı'nın düzenlediği yarışmada mansiyon aldı ve Sonsuzluğa Nokta Kültür Bakanlığı tarafından yayımlandı.

1994'te "Gölgesizler" adlı yayımlanmamış romanıyla Yunus Nadi Roman Ödülü'nü aldı. "Bin Hüzünlü Haz" adlı romanı ise 1999 Cevdet Kudret Edebiyat Ödülü'ne değer görüldü.

Yazarın ayrıca "Yalnızlıklar" adlı şiirsel metinlerden oluşan bir kitabı, "Kayıp Hayaller Kitabı" adlı bir romanı, "Ben Bir Gürgen Dalıyım" adlı bir çocuk romanı vardır.

Toptaş'ın son romanı "Uykuların Doğusu" 2005'te yayımlandı.




Harfler ve Notalar (2007)

Hasan Ali Toptaş'tan alçak sesli denemeler. Metinleri nasıl okuduğuna ve kendi metinlerini nasıl kurduğuna dair küçük sırlar.



Uykuların Doğusu (2005)

Bir bakıma, insan gördüğü şeylerin toplamı kadar uyanık, görmediği şeylerin sonsuzluğu kadar uykuda oluyor, diyordum.



Bin Hüzünlü Haz (1999)

"Beni en çok suçtan arınmışlığım tedirgin ediyor. Uzunca bir süredir, ruhumun derinliklerinde bütün şiddetiyle hissediyorum bunu..."



Ben Bir Gürgen Dalıyım (1997)


Bir gürgenin ümitleri, kaygıları nelerdir biliyor musunuz? Hangi hayallerle, düşlerle dalar rüyalarına?"Büyüyünce" bir oyuncak mı olmayı ister, bir gitar mı?



Kayıp Hayaller Kitabı (1996)

"Gerçek nereye gizlenirse gizlensin arada bir kendiliğinden parlayıp söner..." Böylece söylüyor Dede.



Gölgesizler (1995)


Düşle gerçek olanın birbirine karıştığı, neredeyse şiire varan melodik bir üslupla yazılmış bir "kayıp insanlar, kayıp hayatlar" öyküsü Gölgesizler.



Sonsuzluğa Nokta (1993)


Karım hala dönmedi. Artık ne Rasim'in ne de Turan'ın yüzünü düşleyebiliyorum. İsvan'sa zaten yok. Tabanca elimde bekliyorum.



Ölü Zaman Gezginleri (1993)

Zamanın ve mekânın sonsuzca çeşitlendiği ve bu gelgitler içinde yok olduğu, hayalle gerçeğin, yaşamla ölümün birbirinin içinde eridiği öyküler bunlar.



Yalnızlıklar (1990)

Yalnızlıklar, bir yalnızlıklar atlası, alfabesi, sözlüğü. Bu sözlüğün bir maddesinde "kendimizi alıp kaçtığımız dilsiz bir at" oluyor yalnızlık.