Hiçkiriklari kiriliyordu askin penceremde,
ne umut dinliyordu kalbim artik,
ne de ''Seni Seviyorum'' lari.
Ne bugulu gözlere inaniyordum,
ne de umut dolu gülümseyislere.
Aska kör bir kalbi barindirmak,
çokta kolay degil,
yarim yasamak bir kalbi,
hatta ayriligi bile yarim.
Ne umudu yitik,
ne de umuda bagli yasamak bu kahpe hayati.
Çekilmek karanligin sessiz bir kösesine,
izlemek hayati sessizce,
ve belki de unutmak kendini bile gölgede...
Zafer.
00:00
önemsizbirgün.


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla
