Bir ömür böyle gececek sanırım,
Suskun, sessiz, derbeder.
Yüreğim yandıkça seni anarım,
Bazen gözü yaşlı, bazen daha beter.

Bu zalim yalnızlığım,
Her gecen gün büyüyor.
Hasretin bu nöbeti,
Yine aralıksız sürüyor.

Her gece rüyalarımda,
Bana cehennemi gösterensin.
Sanki bir öğretmen gibi,
Bana yalnızlığı öğretensin...

Mustafa Tosun