Konu: Seversin, Kavuşamazsın, Adı 'Aşk' olur.. / Alıntı - Yazı

“Seversin kavuşamazsın aşk olur“
“Aşk açlıktan değil tokluktan ölür“

Çünkü aşkı aşk yapan “açlıktır”. ”Onunla” birlikte olmaya , gezmeye , didşmeye karşı hiç doymayan bir “açlık” “Onunla” konuşmaya ve susmaya , buluşmaya ve özlemeye , kavga etmeye ve barışmaya duyulan heyecanlı bir “açlık“ . “Onunla“ yaşama planları , anlamaya çalışma çabaları , anlaşılmak kaygıları , kaybetmek korkuları ile beslenen bir “açlık“ .

Aşkın ilk zamanlarında “açlık“ , elin yüreğinde telefon beklemeler , kıvrım kıvrım soru işaretleri , bitmek tükemez yanlış anlamalar , kıskançlık ve uykusuz geçen sancılı gecelerdir.

Sonraları aşkın açlığı “onun“ elini sımsıkı tutmak , teninin her milimetresine dokunmak , dudaklarınla dudaklarına değmek için ölesiye artmaya başlar.

Eğer “aşk oradaysa“ ilk ruhsal ve tensel yakınlıkların ardından “açlık“ giderilmez.Tersine hızla büyümeye başlar ve her defasında açlıktan “ruhunuz kazınır“. Fakat bedenlerin sık sık buluştuğu ilk coşkulu zamanların ateşi çabucak sönüyor ve sıkıntılı doygunluk duyuluyorsa “aşk çekip gitmiş“ demektir .

Çünkü aşk çok oburdur , ama tıkabasa doyduğu zaman ölür. Bu yüzden aşkınızla çok sık görüşerek luzumundan fazla “yemek yedirirseniz“ yok olur. Aşkınıza çok fazla içinizi açıp ruhunuzu soyarsanız “büyü bozulur“ ve aşk yine tokluktan ölür . Aşka kendinizi tümden adar ve karşınızdaki kişinin kaybetme korkusunu doyurursanız açlıkla beraber aşk da kaybolur. Aşkın sofrasında her zaman hazır ve nazır bulunursanız “iştahı kaçar“.

Aşkın yaşaması için hep bir parça “aç“ bırakmak gerekir . Zira aşk doyduğu zaman ya “hayatını kaybeder” ya da artık adı “aşk” değildir.

Aşk tokluktan ölür.

Cok Güzel Bir Yazi Tesekkürler...

Rica ederim