öpüyorsam ayrılığı gözünden
söküyorsam yüreğimi göğsünden
geçiyorsam gözlerinin içinden
sana olan sevdamdandır bilesin.
geçiyorsam bir çiçeğin özünden
sana olan sevdamdandır bilesin.
meğer ne yalnızız insan olmuşsak
yaprak gibi dalda sessiz solmuşsak
yeri gelmiş acıya da gülmüşsek
sana olan sevdamdandır bilesin
yeri gelmiş ayrılığa gülmüşsek
sana olan sevdamdandır bilesin...
biliyorum sen yine parmak uçlarında üşüyorsun
aramızda kıvrılıp yatan uzaklığa inat
ayaklarınla kasıklarının kasırgasını
ellerinle yüreğimde yaktığın ateşi düşlüyorsun
sularımız sızıp karışıyor ay karanlıkta
ve çırılçıplak bir ırmağa dönüşüyoruz yatağımızda
apansız penceremde gülümsüyor güneş, ne güzel
bütün parmakların tıkır tıkır işliyor
iştahla biliyorsun, yaşamaktır aşk.
gece ile gündüzün sessiz geçişi midir bir uyku boyunda
delice bir yangın parmaklarının buzulunda
ah sahrut, her yerimiz nasıl da şaşırıp kalmaya istekli...
karşılıksız sevebilmekse sevda
gerçek seven küle dönmüş her çağda
elim kolum bağlanmışsa kıyında
sana olan sevdamdansır bilesin
sevdandan gebermişsem kıyında
sana olan sevdamdandır bilesin...
CEVDET BAĞCA


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla




