Konu: Emre Aydın Şiirleri, Yazıları Ve Eseleri~

ÖLÜR MÜYDÜN SANKİ SEVSEN BENİ ?


Yaşadığımdan emin değilim...
Gittiğinden eminim ama bak, seni özlediğimden eminim...



Yirmi beş yaşında bir hayal kırıklığı olduğumdan hiç şüphem yok mesela.
Beceriksizliğimden, yalnızlığımdan, bu şehri sevmediğimden, düzensizliğimden, yorgunluğumdan, huysuzluğumdan, baltalarınızdan birine sap olmamışlığımdan hatta olamayacak olmamdan, kırgınlığımdan, bir gün bana ayrılan sürenin sonuna geleceğimden, her tavşan kesildiğimde dünyanın dağ olma vaziyetinden filan eminim.


Örnekleri çoğaltabilirim...
Örnekleri çoğaltabileceğimden eminim...


Birileri namusum üzerine yemin edecek,



Ölür müydün sanki sevsen beni?...



Günlerdir doğru dürüst uyuyamıyorum.
Ellerim parçalanıyor ne zaman yazmayı denesem.
Ağzım artık daha bozuk.
Her tarafta pis bir koku; nefes alamıyorum.
Çok bekledim seni.
Her halimle, her yerimle bekledim.
Yetkiler verdim kendime; tuttum seni affettim.
Aramanı bile bekledim bazen.
Ağır küfürlerle örtbas ettim sonra aramayışlarını.
Bunca zaman aramayışlarını biriktirdim.


Seni bekledim ben çünkü seni bekledim.
İçtim..içtim..içtim...
Kustum...


En çok giderken bıraktığın kelimeleri kustum.


Sanat filan dedi bazısı o kelimelere bazısı bunlardan bi bok olmaz dedi.
Senin önemsediğin kadar önemsemedim ben o kelimeleri, senin danışma gruplarının önemsediği kadar önemsemedim.


Kustum..kustum..kustum.
İçtim...


Ellerimle yaptığım cam evim kırılacak,



Ölür müydün sanki sevsen beni?...



İçimden geç...
İçimi sil...
Artık özlemek istemiyorum...



Neye el atsam *** ediyorum.
Yine de fiyakalı durumlar peşindeyim hep.
En sert içkileri kaçırıyorum soluk boruma bilerek.
Her yıl ilkokula başlıyorum.
Her gün yeni bir krallık kurup öldürüyorum kralını gece yarısına doğru.
Uzatmaya gerek yok; sen olmayınca yapamıyorum.


Yokluğun gümüş tepside intihar sunacak,



Ölür müydün sanki sevsen beni?...

OTOBİYO


seksenlerde çocuktum
doksanlarda çocuk
en küçük çocuk iki bin beşte
ikibin altıda ölü bulundum ..

ÖNGÖRÜ

memet sever`e ..

b*k gibi hissediyorum memet
ömrüm yapamadıklarımı düşünmekle geçecek
bana kardeşlik yapma şimdi teselli filan verme
her ömür böyle geçmiyor mu
seninki de böyle geçecek ..

YİNE DE BEN TOPLARDIM YERLERDEN KALBİMİN KIRIKLARINI..


En çok senin yanında üşürdüm
Sen beni her zaman üşütürdün de
haddimi aştığım zamanlarda
sana yaklaşmayı denediğim zamanlarda yani;
en acımasız soğuğunu çarpardın üstüme

Çok toydum
Dayanamazdım
Buz kesilirdim ve son bir vuruşla;
Paramparça etmeyi de ihmal etmezdin
O buz kütlesini her seferinde

Yine de ben toplardım yerlerden; kalbimin kırıklarını

Suya benzerdin
Musluktan damlardın mesela;
ben uykuya dalmadan hemen önce

Ya da durup dururken
Bir salgın hastalık getirirdin uzaklardan;
Bana armağan ederdin

Hiçbir şey yapmasan,
Ayakkabımın içine girerdin;
Tam da evden yeni çıkmışken ben

Sen basbayağı suya benzerdin

Ne zaman kötü hissetsen,
Kötü hissettirmek için
Yokuş aşağı akmaya başlardın bütün gücünle
Tabii ki ben olurdum yokuşun altında
Ve her zaman hazırdı savunman:
"Yokuş yukarı nasıl akacaktın?"
Ve tabii ki gövdemi parçalardın,
Sen benim gövdemi parçalardın da;
Yine de ben toplardım yerlerden kalbimin kırıklarını

Sen suya benzerdin ya,
Sensiz olmazdı
Olduğu kadar da olmazdı
Yani ben bir hiç kimseydim
Ama yine de ben toplardım yerlerden kalbimin kırıklarını;
Sırf ayaklarına batmasın diye...

SENİN İÇİN YALNIZ BIRAKTIM KENDİMİ..


senin için yalnız bıraktım kendimi
neşterden bozma bir tahterevalli üzerindeyim de
kimseyle oynamak istemiyorum sanki
kimse yok karşımda
buna rağmen yerde karşımdaki oturak,
evet yerde! hem boş hem yerde!
havada olan benim havada asılı olan!
ben varsam bir ağırlığım da olmalıydı halbuki benim
yanlış mı?

eksik buluyor musun hiç göremediğin yerlerini?
buluyorum ben
nasılsın diyorlar mesela
iyidir diyorum ne olsun,aynı
sonra diyorum ki kendime
ben istenmiyor olmakla ilgiliyim

bi kaç bir şey var hiç unutmuyorum!
bi kere karşılaştık ya hatırlıyor musun ne kadar güzeldi
eski sevgililer neden arkadaş olamasın tadındaydı gerçi ama güzeldi
sen çok güzeldin
geceydi,evine kadar yürüdük
yoruldun çok
hafif kızardı yanakların
azıcık alkollüydün
özlemiş gibiydin üstelik beni
çok konuşmadın
bi kaç bir şey anlattın ki önemsemiyordun anlattıklarını
ama gözlerin parlıyordu,anlatabiliyor olmayı sevmiş gibiydin
nasılsın dedin sonra birden
gerçekten nasılsın diyordun
iyidir dedim ben
ne olsun,aynı demedim
çok mutluydum çünkü
utanmasam ağlayacaktım

o kadar yakın mıydı senin evin çok çabuk varmadık mı?
çok mu hızlı yürüdük ki ben mi hızlı yürüttüm seni?
ve sen o apartmana ne zaman girdin de ne zaman söndü o ışık?
sonra ben dedim ki kendime
ben istenmiyor olmakla ilgiliyim
utanmadım ağladım


nasılsın Su?mutlu musun?
büyüksün benden farkında mısın
havada olan benim havada asılı olan
artık debelenmiyorum ayna önünde iyi göründüğüm bi açı yakalayana kadar
kabullendim bile sayılır çirkinliğimi
temizlemiyorum odamı
heyecanla uyanmıyorum
nasılsın diyorlar mesela
iyidir diyorum
ne olsun aynı


senin için yalnız bıraktım kendimi
fedakar aşık tadında değil yada aklanmaya çalışan yahuda tadında
öyle bıraktım işte elimde olmadan
hiçbir şey talep etmeden bıraktım
hatta bir ölü nasıl aklayamazsa kendisini
öyle!

bi kaç bir şey var hiç unutmuyorum dedim ya!
terminalleri de unutmuyorum
sen giderken daha soğuk olurdu terminaller
ağlardın bazen,ben ağlamazdım
bir mecburiyeti çoktan kabullenmiş hatta o mecburiyete alışmış gibi susardım
güçlü biri gibi susardım ki
yemin ederim kimsenin yanında senin yanında hissettiğim kadar güçsüz hissetmezdim kendimi!
(bilmiyorum güçsüz mü doğru kelime aciz mi)
bu her zaman böyleydi
en çok terminallerde böyleyi bu
kıskançlık krizi oldu sonra böyleydi bu dediğimin adı
yemin ederim olsun istemedim ben kendi kendine oldu
depresyon oldu sonra
oldu işte bir şeyler
neticede ben unutmuyorum terminalleri ki
ne zaman gitsem o terminallere(sadece gitmek zorunda olduğum zamanlarda gidiyorum)
çatlaklar görüyorum yerlerde
büyük bir hüzün görüyorum o çatlaklardan havaya karışan
neden kimse görmüyor bunu da bir ben görüyorum?

ve Su,
bir mecburiyeti çoktan kabullenmiş hatta o mecburiyete alışmış gibi
yalnız bıraktım kendimi senin için
sıfır altı gün sıfır sekiz gece sustum önce
sonra iyidir dedim ne olsun aynı
ve bakıp aynada gittikçe çirkinleşen yüzüme
ben dedim ben istenmiyor olmakla ilgiliyim
ve Su,
alıştım ben
alıştım
hatta evrenin bütün yalnızlıklarını üstüme alındım…

Ellerine sağlık çok güzel geldi bunlar.Her parçasını severek dinlerim faklı bir duygusallığı var Emre Aydının.

evet, kendini tam anlamıyla hissettiriyo şarkılarında insana, sesi de bi o kadar güzel zaten
daha devamı var inş. ilerleyen günlerde yenilerini eklicem

Hazanım çok teşekkürler ciddi ciddi hepsi birbirinden güzel
Her şarkısında diyorum ben yazmalıydım bunu diye
Şiirlerini bilmiyordum çok güzelmiş sağolasın...

seksenlerde çocuktum
doksanlarda çocuk
en küçük çocuk iki bin beşte
ikibin altıda ölü bulundum ..

siy@H inci tarafından gönderildi.

Hazanım çok teşekkürler ciddi ciddi hepsi birbirinden güzel
Her şarkısında diyorum ben yazmalıydım bunu diye
Şiirlerini bilmiyordum çok güzelmiş sağolasın...

seksenlerde çocuktum
doksanlarda çocuk
en küçük çocuk iki bin beşte
ikibin altıda ölü bulundum ..

Rica ederim canım

Emre Aydının şiirlerini görür görmez, hemen böyle bi konu açmalıyım dedim kendime


en çokda alıntı yaptığın şiirden etkilendim, harika yaa

Emre Aydın'ın şiir yazdığını duymuştum ama hiç okumamıştım.Şarkı sözlerinden belli ediyor zaten kendini.Fazla acı dolu yazdıkları.. Zaten sakinliğinden,suskunluğundan melankolizmi seven biri olduğu belli.Teşekkürler hazan_ng