Konu: Ben sensizlikte bile seni yaşıyorum

Mevsim, sonbahara akarken ben de sana geliyorum. Elimde yokluğun yüreğimde suskunluğunla sana geliyorum sevgili. Ilık bir Eylül gecesi kentin yorgun kaldırımlarında tanıdık kelimeler arıyorum sevdana dair. Sana dair tek bir kelime yeter bana. Tek bir nefes bile gülümsemem için yeter bana. Sensizlikte kanarken sol yanım, ben hep seni düşlüyorum zembereği kırılmış zamanın avuçlarında. Seni aradım güneşin sıcak alnında, senin ellerini aradım yağmurun ıslak dualarında.
Sana gelirken toprak yağmur kokuyordu. Sokaklar ise yalnızlık… Sana çıkan tüm yollar arsız dikenlerle süslenmişti. Sanki Ayaklarım kan revan. Bir yanım uçurum bir yanım sensizlik ama her şeye inat sana geliyorum. Hava puslu, etraf ise sensizlik, Dikenlere aldırmadan yalınayak yürüdüm gecenin dar sokaklarında. Yüreğimle ezdim tüm engelleri, ayaklarımla öptüm yollarındaki ikiyüzlü dikenleri. Her şeye inat sana geliyorum bir elimde mevsimlerin koynundan çaldığım ılık bahar bir elimde bulutların saçlarından arakladığım rüzgâr ile…
Bir ömür uzaktan sana geliyorum bir elimde bir avuç gülüş karakışlarda güneş, bir elimde bir yudum umut zifiri karanlıklarda aydınlığa sımsıkı tutun diye. Sana geliyorum…

-alıntı-

eline saglik cok guzel