Konu: Bilal Çoşkun Şiirleri...

Dokunmayın Bugün Bana!

Hani!
Her yer günlük güneşlikken, yemyeşilken,
Tomurcuklar sabırsızlanır ya merhaba demeye.
Hani!
Renkler sevişmek için zemin ararlar ya,
Filiz filiz çicek açmak için dalda budakta.
Hani!
Sonra bir fırtına çıkarda ansızın,
Nedeni bilinmez! tarifi edilmez.
Nasıl? kırılırlar,
Nasıl koparlarsa;
Tutundukları yerden,onca umut,onca beklenti.
İşte öyleyim şimdi, dokunmayın bugün bana!

Hani!
Birini seversin... kimi gülesiye, kimi ölesiye,
Canına can kattığına inanırsın, dokunduğunda.
Hani!
Yediğin içtiğin o dur, soluğun nefesin hep o,
Kördür gözlerin ondan başkasına, sağırdır kulakların.
Hani!
Sonra anlaşılmaz bir kavga çıkarda ansızın,
Kıvılcımlar yangın, damlalar deniz olur!
Nasıl? parçalanır,
Nasıl? dağılırsa;
Uçurumlardan yuvarlanan kaya parçaları gibi.
İşte öyleyim şimdi, dokunmayın bugün bana!

Hani!
Masadan düşmüş bardak, tabak gibi,
Bakarken elinden kayan ayna misali;
Hani!
Azgın dalgalarda batan küçük tekneler gibi,
Şafağın doğuşunda kaybolan yıldızlar misali.
Hani!
Doğarken ölen bebekler olur ya, ya da;
Bebeğini doğurupda kendi ölen anneler vardır.
Nasıl? kahrederlerse,
Nasıl? mahvolurlarsa;
Merhaba diyemeden elveda diyenler misali,
İşte bende öyleyim şimdi, dokunmayın bugün bana

Bilal Çoşkun...

Paylastıgın için tesekkurler Ebruli...

Vay Ustadim Yine Yikmissin OrtaLigi HeLaL Sana Senden Ogrenecek Cok Seyimiz Var SaygiLar

estağfurullahh ustadımmm....rica ederimmmm...
iyi keyiflerrr......

teşekkürler ebruli

Seni Sevmek

Seni sevmek...
Bir tutam nergiz kokusuydu,saçlarından dağılan,
Dudaklarınla dudaklarımın arasında sıkışıp kalan.
Seviyor... sevmiyor diye koparmaya kıyamadığım,
Baharın ilk uyanışındaki papatya yaprağıydı!
Ya da uç uç böceğinin kendi dünyasında,
Aklı sıra kocaman açtığı küçücük kanatlarıydı.

Seni sevmek...
Güneşin engin denizlerde çırılçıplak kalmış haliydi,
Baktığında yakan, uzaklaşıldığında üşütüp titreten.
Şımarık dalgaların, sahillere tokat gibi inen vuruşları,
Ve her vuruşunun ardından ağlattığı kum taneleriydi!
Kimi zamanda arsız bir rüzgarın sürüklediği,
Toprağa tutunmaya çalışan, çaresiz çiçek tohumlarıydı.

Seni sevmek...
Uçsuz bucaksız gökyüzünü minicik yüreğe döşemek!
Yağmur damlalarını, kar tanelerini avuç avuç bölüşmek.
Bozkırlarda gelincik, dağbaşlarında kardelen olmak,
Öylesine kızıl ve narin, öylesine beyaz ve mağrur!
Kelebeklerin uçuşu kadar hafif, sel taşkını kadar coşkulu;
Tarifi kelimelerle anlatılmayacak kadar tuhaf bir duygu.

Seni sevmek...
Temmuz akşamlarının güzelliğidir çoğu kere,
Yıldızları ve ışıltılarını gözlerinde seyretmektir.
Bazende ay ışığının suya yansıyan gümüş rengiydi,
Aktıkça baştan aşağıya; gizli gizli rakseden!
Ya da sabaha yakın vakitlerde, çöken ürpertiydi,
Seni sevmek var ya! o kadar güzelki anlatamam inan.

Bilal Çoşkun...

yüreğine sağlık ebruli...

Seni sevmek...
Güneşin engin denizlerde çırılçıplak kalmış haliydi,
Baktığında yakan, uzaklaşıldığında üşütüp titreten.
Şımarık dalgaların, sahillere tokat gibi inen vuruşları,
Ve her vuruşunun ardından ağlattığı kum taneleriydi!
Kimi zamanda arsız bir rüzgarın sürüklediği,
Toprağa tutunmaya çalışan, çaresiz çiçek tohumlarıydı.

Ellerine sağlık Ebruli süpersin.....

Fare için üzgünüm

Seni sevmek...
Temmuz akşamlarının güzelliğidir çoğu kere,
Yıldızları ve ışıltılarını gözlerinde seyretmektir.
Bazende ay ışığının suya yansıyan gümüş rengiydi,
Aktıkça baştan aşağıya; gizli gizli rakseden!
Ya da sabaha yakın vakitlerde, çöken ürpertiydi,
Seni sevmek var ya! o kadar güzelki anlatamam inan

yüreğine sağlık ebruli.teşekkürler.

Eline, yüreğine sağlık...