Konu: Affet Beni...

AFFET BENİ...

Affet beni dedin bana. Affet beni, affet beni. Zihnim bir an o sözcüğü bütün sözlüklerden silmek istedi ama olmadı, yapamadı.

“ Ben senin sevgine layık olamadım, senin gibi birinin kıymetini bilemedim ” dedin. Yavaşça ellerime dokundu ellerin. Buz gibiydiler. Sana karşı bütün vücudum buz gibiydi. Gözlerine baktım dikkatlice, o masum zannettiğim ve hep gülen, düş dolu gözlerine.. Yazıktı sevdama. Ne çok sevmiştim ben o sonsuz maviyi. Ne çok bağlanmıştım. Şimdi karşımda hiçbir şey yokmuş gibi davranan, HERHANGİ BİR ŞEYMİŞ GİBİ ANLATTI. ONCA ŞEYLERDEN SONRA AFFET BENİ DİYEN BU İNSANA..

Acınacak haldeydim belki.. o an çökmüştüm, yapılacak hiçbir şeyim yoktu..hiç bir sözcük yaramı iyileştiremez, hiçbir “zaman” bu acıyı dindiremezdi. Kafam öyle karışmıştı ki; o an ne yapmam gerektiğine karar veremedim. Yüreğimin bir tarafı içimde büyüttüğüm sevginin sahibi bu insana sarılmam gerektiğini söylüyordu,diğer tarafı ise git diyordu, bazen yitirilmiş bir sevgi için uğraşıp canını yakmaktansa öylece bırakmak daha iyidir diyordu. Bir süre sessizlik oldu, sonra sanki ölecek bir hastaya moral verir gibi konuşmaya başladı. Söylediği sözlerin altında eziliyordum,kalkıp yürümeye başladım. Aklıma gelen bir şarkıyı söylemeye başladım içimden... “ Sevmek yarı ölmektir, böyle demiştin giderken, her gün ölüyor insan, hatırlayınca..”

Evet doğruydu.. Yaşadıklarımızı hatırladıkça daha çok canım yanıyor, içim ölüyordu.. Yeniden yola çıktım yürümeye başladım. Bir an sendelendim, gözüm karardı. Toparlandım sonra. İşte yüreğimde de böyle olacaktı. Ben sendelemiştim ve şimdi toparlanmalıydım.. Ama nasıl? Bilmiyordum...

O SONSUZ MAVİ HEP BENİM ZANNEDERDİM, HEP BENİM GÖZLERİME GÜLECEK. ÖYLE OLMADI, O MAVİ BAŞKASINA GİTTİ, Bİ GÜN GELDİ VE YALNIZCA AFFET BENİ DEDİ. Kalbim kırıktı. Hiçbir
“ zaman ” iyileştiremezdi yaramı. Yalnızdım, kırıktım, üzgündüm ve artık güvensizdim... O sözleri duyduğumda gün batımıydı zaten, nerdeyse bütün gece yürüdüm, düşündüm. Yanımda, çevremde bir sürü insan yürüyor, koşuşuyor, konuşuyor veya kavga ediyor. Daha şimdiden onunla kavga etmeyi özledim. Aslında çok kavga etmezdik, her şeyimiz benzerdi. O yüzden çok sorun yaşamazdık, arada sırada işte. Yaşlar dökülmeye başladı gözümden yeniden. İçim acıyordu. Şiddetlenen yağmur gibi, göz yaşlarım da durmadan akıyordu. Yavaşça yanıma oturdu,kulağıma ne olur ağlama diye fısıldadı. Sesi bütün vücudumda yankılandı sanki. Tutamadım kendimi gözlerine baktım, bu bir kaç saat bile yetmişti. Sarıldım ona sıkı sıkıya, hiç gitmemişçesine,
hiç gitmiyecekmiş gibi..İçimden bir parçaydı sanki, kopmak istiyor, kopamıyor. Kaçıp kollarından kurtulmak istiyor başaramıyordum.

Hiç beni bırakmasın, yanımda kalsın istiyordum. Bazen de gitsin, uzak dursun hayatıma hiç gelmesin istiyordum. Gel dedi, çok ıslandın, eve gidelim. Sanki görünmez bir zincir vardı aramızda, kaçmak istiyor kaçamıyordum yanından.

Bütün gece bir köşeye buruşturulup atılmış gibi şarkı dinledim. Sen sustun. Benim konuşmak için gücüm yoktu zaten. Bir kaç saat kalmıştı güneşin doğmasına ki sızmışım. Uyandığımda güneş bütün şehri aydınlatıyordu, kalktım. Kahvaltı hazırlıyordun, yüzüne baktım, gidiyorum dedim. Hiçbir şey demedi, öylece gözlerime baktı, ne olur kal der gibi.. Kapıdan çıktım, hızlı bir şekilde uzaklaştım. Zaten daha fazlada kalmadım oralarda, kalamadım. Her yer yalnız anılarımla doluydu. O gün gece başka bir şehre geldim ve yeni sabaha orda uyandım.

Yaşananlardan sonra sanırım bir kaç ay geçti. Kendimi yepyeni bir sevginin içinde buldum. Ama bu sevgi yarını olmayan birinin yaşadığı, yarını olmayan bir sevgiydi. Güven yoktu, her şey yalanmış gibi bu ilişkiyi yaşıyor, kendi yalnızlığıma başka insanlarda gömüyordum. Onda ki sevgi, onda ki inanç öyle güçlüydü ki insanın sevesi geliyordu bu insanı. Ama artık yüreğim güvenemiyordu. Gözlerim onun gözlerine bakarken bir başkasını arıyordu. Daha çok alıştığım, daha sıcak hissettiğim, kötü bir şey olduğunda bile aramızda bir zincir varmışçasına kopamadığım birini hâlâ arıyordum.. Aradan aylar geçmesine rağmen, onun nefesinin sıcaklığını bilirdim, onun dokunuşunun unutulmazlığını. Aradan aylar geçmişti, yıllar geçse de bilirdim. Ama artık yüreğimde sevgi yoktu. Ben giderken, daha doğrusu o, o insanın evine gittiğinde bütün duygularımı alıp gitmişti. Umutsuzluğumu bile alıp gitmişti o...


Şimdi yaralı olsa da o düşe anlam katan bizdik. Bugün burada cumartesi..Ben senin saçlarını, suçlar bakışlarını, geveze susmalarını bile özledim......

Alıntıdır..

çok güzel..teşekkürler

Ellerin dert görmesin

Ellerine saglık......

Paylaşımın için teşekkurler...

Bu güzel paylaşımın için sağol.
----------------------------
Şimdi yaralı olsa da o düşe anlam katan bizdik. Bugün burada cumartesi..Ben senin saçlarını, suçlar bakışlarını, geveze susmalarını bile özledim......

Eline yüreğine sağlik :A

teşekkürler Ebruli

nedir bu böyle yaa tüylerim tiken tiken oldu....cok guzel olmus saol