Konu: Can Dündar Şiirleri, Yazıları Ve Eseleri

Çok begendim ve sizlerle paylasmak istedim:



Kalbinize yakın bulduklarınızı çantada keklik sanmayın. Sıkıca asılın onlara, tıpkı hayata asıldığınız gibi... Çünkü onlarsız hayat da anlamsızdır. Hayatinizi asla aşka kapatmayın. Aşkı bulmanın en kısa yolu, "aşık olmaktır", korumanın en iyi yolu ise ona kanat takmak... Hayatı çok hızlı koşmayın, nereden geldiğinizi ve nereye gittiğinizi unutmayın. Hayatın bir yarış değil, her saniyesinin tadı çıkarılması gereken güzel bir yolculuk olduğunu aklınızdan çıkarmayın. Dün tarih oldu... Yarın bir sır... Bugünün kıymetini bilin.

Can DÜNDAR

Yarın bir sır... Bugünün kıymetini bilin.

Can Dündar'in bütün yazilari beni etkiliyor.Bu adamla yüzyüze sohbet etmeyi cok isterdim.Cok ince noktalari yakalayip,güzel bir tepside sunuyor gibi düsünürüm hep..

ewt güzel laf..

dün bitti yarın varmı ?
gençliğine güvenme ölenlerin hepsi ihtiyarmı

Kedilerle ilgili bu durumu yeni ögrenmistim: Normalde sokak kedisi
kendini saldirgan köpeklere karsi koruyabilirmis. Bu direnci kiran tek sey
neymis biliyor musunuz: Sevgi...

Insanoglu, eger bir sokak kedisinin basini
oksar ve ona sefkat gösterirse kedicik kendisinin koruma altinda oldugunu
zanneder ve sivri tirnaklarini içeri çekermis. Ve vahsi köpeklerin
azgin dislerini girtlaklarinda veya itlaf ekiplerinin zehirli etlerini
midesinde bulurmus.Küçücük bir dokunusta gardi düsen ve ölümcül yaralara açik hale gelensarmanlarin kaderinde kendi ask hayatimizin hülasasini buldum.

Biz de Eros'un sefkatine siginip, sevdalaninca en mahrem zaaflarimizi
elevermiyor muyuz? Yillar yili ardina sigindigimiz barikatlarin anahtarini gönüllü
teslim edip, tirnaklarimizi içeri çekmiyormuyuz? Sevginin bizi kollayacagina,
sarip sarmalayacagina dair ön kabulümüz yüzünden koruma duvarlarimizi
gönüllü kaldirip, yaralarimizi açik hale getirmiyor muyuz? Sonra ne
oluyor?Sevdamiz en büyük zaafimiza dönüsüyor. Saçimizi oksayan elin bizi
ilelebet kollayacagina inaniyor, tatli sözlere kaniyoruz. Taklalar atip,
cilveler yapiyoruz. Ve en ummadigimiz anda, en korunaksiz halimizle
yakalaniyoruz askin hoyrat yüzüne...

Sefkatimiz katilimiz oluyor. Ders almak mi? Ne münasebet!..Daha son ihanetin yarasi kabuk baglamadan,yeni yaralar için araliyoruz kalbimizin kapilarini... zavalli bir kedi yavrusundan farkimiz yok askin karsisinda... Boynumuzda, kalbimizde pençe pençe darbe izleriyle, her sicak dokunusta çocukça uysallasip, her hayalkirikliginda "köpek gibi" pisman olarak, her terkediste aci çekip her dönüste biraz daha kanayarak, kanayan yerlerimizi kediler gibi dilimizle yalayarak, "Bir daha asla"larla "Daima"lar arasinda yalpalayarak yara bereiçinde yasiyoruz.O yüzden "Melek"ler, içe kivrik patilerle gömülüyor. Ve hayata "Seytan"lar hükmediyor. Belki de en iyisi kuyrugu her daim dik tutmaktir....

sefkate kanmis mefta bir ev kedisi olmaktansa, gardini almis hayatta
bir sokak kedisi kalmak daha iyidir.

Paylaşımın için teşekkürler, yüreğine sağlık...

Yüreğine sağlık BluE's

KEsinlikle yol gösterici ve düşündürücü bir yazı. Eline sağlık adamım

güzel yazı. paylaştığın için sağol

gönlüne sağlık..