Benim canım uykucum derdin ya bana....Özlüyorum o günleri senin telefonunla yataktan gülümseyerek uyanmayı..Ama hiç bir şey eskisi gibi değil!Ne telefonum çalıyor nede uyuyabiliyorum!Hergün sabah düşüyorum yollara belki seni görürüm uzaktanda olsa diye....İçim ürperiyor belki soğuktan belkide sensiz yol almaktan.Yürüyorum senle beraber yürüdüğümüz yollarda!Ama herşey her cadde okadar yabancı ki bana kayboldum sanıyorum ve korkuyorum!Belkide bundan sonra sensiz kalacak olmamdan bu korku.Okadar karmaşık ki yaşamlar, akışlar, ifadeler....Bu karmaşanın içinde birden çıldırıyorum...koşmaya başlıyorum kurtulmak için bu kabustan!Seni bulup sana sığınmak istiyorum!Ama açıkta pusulası bozulmuş üstüne birde fırtınaya tutulan denizciler anca filimler de geri döner bilirsin!....Çırpınıyorum alabora olmamak için!..Yalvarıyorum Allah'ıma fırtınanın dinmesi, güneşin doğması için!Kabaran dalgalar arasında okadar güçsüszümki sadece sıkı sıkı tutunmaya çalışıyorum faydası olmayacağını bildiğim halde..İşin kötüsü tayfalarımda yok tek başımayım...Asil ve gururlu bir kaptan gibi gemimide terk etmiyorum!Keşke sende bukadar asil olsanda benim değerimi bilip beni terk etmeseydin!Hayır kızmıyorum sana belki sadece küçük bir sitem!Bunuda çok görme bana gemi su almaya başladı birazdan dalgalara yem olacak nasılsa!Son isteğim denizlere ulaştığında beni hatırla gururlu kaptandı de, gemisini terk etmedi de...Beni unutma acıda olsa tatlıda olsa kalbinde ufak bir yer ver bana derinlerde olsun....


LinkBack URL
About LinkBacks

..:
Alıntı Yaparak Cevapla


