Konu: Gerçek Bir Aşk Hikayesi (kendi Kalemimden)

NOT: hikaye tamamen gerçektir. bu hikayenin bütün figüranlarını çok yakından tanıyorum. gerçi yazmaya başlarken hikaye yazma niyetiyle başlamıştım. sonra koptu gtti hikaye fln kalmadı. ama bi okuyun. sonuçta gerçek bir hikaye.. isimler hariç tarihlere kadar herşey gerçek

Tam 5 yıl önce;
2000 yılının nisan ayı.. lisede hazırlık okuyorum. Anadolu lisesi kazandığım için babamın hediye olarak aldı cep telefonun cebimde.. Ertesi günkü sınavın hazırlığını yapmak için o salı akşamını arkadaşımda geçiriyorum. birden cep telefonum çalıyo.. tanımadığım bir numarada mesaj.. meğerse ayşe'ymiş (ayşe iyi bi dostum). onun cep telefonu yoktu ama ben yeni aldı heralde düşüncesiyle o akşam msjlaştıktan sonra numarayı ayşe olarak telefonuma kaydediyorum.o günden sonra ara sıra çağrı atıyorum ama hiç cvp gelmiyor.. 1 hafta sonra aynı numaradan bir msj daha: "ben ayşe'nin arkadaşıyım. bu numara benim. o akşam ayşe benim numaramdan size mesaj atmıştı". tabi ben şaşkın. her neyse numaranın ayşe'ye ait olmadığı anlaşılıyor ve ben özürdileyerek konuyu kapatıyorum. ama konuyu kapatapma sürecinde dostane bir muhabbet geçiyor aramızda tanmıadığım o kişiyle. muhabbetimiz o kadar ilerliyor ki artık hemen her gece mesajlaşıyoruz. sanki 40 yıllık dostmuşuz gibi dertleşiyoruz. yüzünü hiç görmediğim, sesini hiç duymadığım o kişiyle.. ve bu tam 6 ay sürüyor. tâ ki ayşe bu olayı duyana kadar. (yani o tanımadığım kişiyle olan muhabbetimi..) çok iyi dostum olan ayşe bu olayı duyunca bana sert bir çıkış yapıyor ve ben tanımadığım kişiyle olan muhabbetimi kesiyorum. o dönemde hattımı kapattırıp yeni b hat almıştım muhabbeti kesmek için.. (tabi ayşenin bu set çıkışının nedenini 1 sene sonra öğreniyorum: ayşenin beni seviyor olması) 3 ay kadar tanımadığım kişiyle görüşmüyorum. ama daha sonra ayanamayıp tekrar ulaşıyorum ona. 3 ay kadar daha msjlaşıyoruz tanımadığım o kişiyle. hiç arayıp konuşmak, sesini duymak yok ama.. herşeyi sadece msjlara sığdırıyoruz.. (bunlar yaşandıktan tam 2 sene sonra tanımadığım o kişi daha beni tanımadan, mesajlaşırken bana aşık olduğunu itiraf ediyor)..
Neyse biz en sonunda buluşmaya kara veriyoruz onca zamandan sonra.. ama ben o kadar heyecanlıyımki ayaklarım 1 ileri 2 geri gidiyor.. ve ilk buluşma anı.. (izlemeniz lazım anlatılmaz).. ve bu buluşmanın devamı geliyor tabiki.. derken bir ay sonra çıkmaya başlıyoruz. (tabi çıkma teklif etmem ne kadar zor oldu bunu tahmin edebilirmisiniz bilmiyorum.. ölüp ölüp dirilmiştim resmen..)

iki taraf içinde öyle tutkulu bir sevgiki bu.. sabahlara kadar mesajlaşmalar. (bazen sabah 9 ' a kadar).. bir akşam hiç durmadan ardarda 100 tane msj attığımı biliyorum.. (tabi bu dönemde bu birlikteliği çekemeyenlerin deli bir çabası sözkonusu.. karşı çıkmalar, olay çıkartmalar vs..
bu öyle tutkulu bir sevgiydi ve o dönemde o kadar çok zorluğa göğüs gerdikki.. resmen tek vücut olup çarpıştık.. ailevi baskılar (ki bu büyük bi zorluktu), çevre baskısı vs hiç birşey dinlemiyorduk..
elini ilk kez tuttuğum günü hatırlıyorumda sevdiceğim.. çıkmaya başlayalı 6 ay olmuştu.. sen hep şikayet ederdin yakın davranmamamdan.. ama o gün.. bütün çekingenliğimi yıkıp elini ilk kez tuttuğum gün. seninse dayanamayıp resmen üzerime yıkılıverdiğin gün.. nasıl bi sevgydi ki obir el tutma milyonlarca duyguya tercüman olabiliyordu.. kalbimin zangır zangır titrediği o an.. elini uttuğum an.. ordan ayrılınca naıl da eve koşa koşa gitmiş ve en yakın arkadaşıama yaşananları nasılda heyecan heyecanlı anlatmıştım..
moda sahilde sana ilk kez sarıldığım gün nasılda sarılıp ağlamıştın dakikalarca.. hatırlıyormusun?
bu yazıya başlarken herşeyi kağıda dökmeyi düşünmüştüm ama bu imkansız galiba.. ama şu anda koca 5 sene bütün ayrıntılarıyla gözümün önünden geçiyor. ne çok multlu olmuşuz.. ne çok zorluğa birlike göğüs germişiz..
ve ocak 2005;
Ayrıldığmız gün; yine nasılda sarılıp tam 1 saat boyunca ağlamıştın.. ve bir yandan benim gözümden süzülendamlalar..
bu kalp şimdiye kadar tek bir misafiri ağırladı biliyorsun.. ama o ne kadar iyi bir misafirmişki bu kalp hala unutamadı onu. biliyorum sende unutamadın. hala seviyosun ilk günkü gibi.. ama ayrılık zorunlu bir yol oldu bizim için.. bu kalp ilk defa seni sevdi. çok sevdi. bundan sonra bu kadar sevebilirmi, buna cesaret edebilirmi?? böyle bir hikayeyi bu kalp bir daha yaşarmı?? hiç bilmiyorum.. sadece zamana bakıyorum merakla.. karşıma ne çıkaracak diye..

Gerçekten çok güzel bir hikaye... Paylaştığın için teşekkürler...

Ayrılmana gerçekten üzüldüm..Umarım tekrar birleşirsiniz..Buna benzer hisleri bir kaç sene önce bende yaşamıştım...Yinede hayatında böyle tertemiz aşkları sevgileri yaşayamamış öyle çok insanları gördükçe, iyiki de ben bu aşkı yaşamışım diyorum kendi kendime...Sonumuzun sizinki gibi ayrılık olmuş olsa bile....
Gerçek aşk unutulmayan aşktır...........

EXEL tarafından gönderildi.

Ayrılmana gerçekten üzüldüm..Umarım tekrar birleşirsiniz..Buna benzer hisleri bir kaç sene önce bende yaşamıştım...Yinede hayatında böyle tertemiz aşkları sevgileri yaşayamamış öyle çok insanları gördükçe, iyiki de ben bu aşkı yaşamışım diyorum kendi kendime...Sonumuzun sizinki gibi ayrılık olmuş olsa bile....
Gerçek aşk unutulmayan aşktır...........

tek kelime dahi eklemeden katılıyorum

Çok güzelmiş hikayen.Paylaştığın için teşekkürler..

guzel bır hıkaye gercı yasanmıs olmasıda guzel ama sonunun huzunlu bıtmesıne uzuldum.allah gonlune gore versın!!

Çoq Teşekkürler Arkadaşım Bizimle Paylaştığın İÇin şİmdi üZüldüm ben ama yanlıs anlama sana değil üzülmem kendi durumuma Şuanda Gözümden Yaş Geldi Ne KÖTÜ bİr dUrumum var.

hikayen çok güzel.neden ayrıldınız ki :B

neden ayrıldınız sorusunun çokta geçerli bi açıklaması yok aslında ama çeşitli problemler.. onlarca yüzlerce.. hikayedede dedim ya. biz çok mücadele verdik. ama gücümüzün bittiği nokta ayrıldığımız gündü

gerçekten çok güzel ve duygulu bir anlatım olmuş. Ne diyeyim senin adına üzüldüm.. Gerçi bende çaresizce ayrılığı yaşadığım için biliyorum, gerçekten çok zor br durum...
Paylaştığın için teşekkürler...