Caresizligimle bas basa gecenin bi yarisi cami acip, cama oturdum!
Gecenin bu karanliginda kendimi, hayatimi buldum.
Bir baktim git gide, gözüm alistikca karanliklar hep biraz daha aydinlaniyordu ve aydinladikca beni saran korkular hep biraz daha azalmaya basladi!
Gökyüzünü örten bulutlari segretmeye basladim, bir baktimki bulutlarin arasinda bir yildiz göründü. Yildiza bakip daldikca bulutlar, gökyüzünde olan tek yildizi, yine örtüler. Önce üzüldüm sonra farkina vardim ki sadece birseyler görmeme engel oldugu icin, kayboldu anlamina gelmiyorki. O yinede en güzel haliyle parlamakta ve oldugu yerde kalmakta!
Duygularimin seline biraktim kendimi ve sessizce esen rüzgari dinledim.
Bir gözyasi yanaklarimdan yuvarlanirken sanki rüzgar daha siddetli esiyordu, ben sakinlestikce, rüzgarda sakinlesiyordu.
Sanki bendim rüzgarin nasil esecegini belirten. Sanki benim elimdeydi ipler herseyi oynatan, yasatan.
Herseyin, herkesin ellerinde olan, beni oynatan ipler kopu verdi birden.
Onlar oynuyanlar ise bende oynatandim. Buna o an son vermekle beraber, ben karanligin icinde kalan son sirlari cözmeye calisirken, hic dogmiyacak sandigim günes yeniden dogudu. Ve onunla beraber ben!
Günes o kadar sicakti ki kalbime bile ulasiyordu.
Buz tutan su kalbim erimeye basliyordu. Buzlar erirken sulara, sular göllere, göller denizlere dönüsüyordu...
Bu denizin icine caresizligimi biraktim.
Bu denizde umutsuzluklarimi biraktim.
Bazi insanlar vardir ki sadece kisa bir süre icin hayatinda olurlar.
Onlarin yerlerini söyledikleri yalanlar alirlar.
Iste bu yalanlari da denize biraktim.
Gerceklerimi kalbime saklayip, yüzümde bir tebessümle, yavas yavas denizimden uzaklasirken, beni tutan son zincirlerde cözülü verdi.
Bu gece cok seyin farkina vardim, gördükce insan zamanla herseyi anlar, anladikca adim adim caresizligine karsi gelir, geldikce de herseyi cözebilir.
Önemli olan, yalanlar dolu su fani dünyada kalbinde gercekleri saklamaktir.
Benim en büyük gerceklerimden biri Can Dostum`dur.
O kendini biliyor
Bir gercek bin yalana deger,
Ve bir gercek bin yalani yok etmeye yeter!
Sevgilerin, asklarin git gide yalanlarin icinde kayboldugu bu dünyada, bir gercek dostu buldugunda, onu tüm asklarin üstünde tut ve birakma.
Insani karanliklara sürükleyen yalan insanlar, yalan sevgiler, yalan asklarin ardinda isiga varmak düsünüldügü kadar zor degildir!
Yagmura benzer bu, kara bulutlar cogalir ve canini sikar. Birden binlerce yagmur damlasi süzülü, cözülü verir bulutlardan. Her yer yikanir, bulutlar bosalir.
Ne demek istedigimi anlaman icin o delice yagan yagmurun ardinda gelen topragin kokusunu düsün ve hisset!
Demem o ki, asklara fazla kaptirma kendini ama yasayabildigin kadarda yasa! Unutmaki herseyin bir nedeni vardir. Beni o gece caresizce karanligin icine bakmami saglayan acilar olmasaydi eger günesin dogusunu da izliyemezdim!Gerceklerinide bu arada unutma...
Benim etrafimda tüm yalanlardan cözülüyorum,
Ve Can Dostum sana da bir kac kelime
Gercek oldugun icin Seni Seviyorum!


LinkBack URL
About LinkBacks

Alıntı Yaparak Cevapla



