Konu: Bir düşünüp öyle yaşayabilsek keşke...

Hepinize Merhaba,

Içimden bugun sizlerle Murathan Mungan'ın cok eski bir yazısını paylasmak geldi nedense. Bilmem belki ozel hayattaki bazı yasadıgım seyler, belki forumda bazı arkadaslarimizin sacma davranısları, belki de su an aklıma gelmeyen bir kac neden daha bu yazıyı sizlerle paylasmak, bilenlere ise tekrar hatırlatmak istetti bana.
Sanırım ben dahil hepimizin bu yazıyı tekrar okumaya ve okuduktan sonra söyle bir durup dusunmeye ihtiyacımız var...
Ve O özel insana sonsuz tesekkurler, yanımda oldugu, hayatımda oldugu icin... Dilerim omrum yettigince yanımda olur.

Sevgilerimle,

SweetStar


Biri beyaz biri kara iki kedi birbirlerinin omzuna kollarını dolamışçasına birbirlerine şefkatle sarılarak,birbirlerine dayanarak yola çıkmışlar.
Gölgeler akşamüstünü söylüyor.Yorgun bir günün sonunda eve dönüyorlarmış gibi.Yüzlerini görmüyoruz ama eminim mırıl mırıl konuşuyorlardır. Belli
sınanmış, denenmiş bir dostluk bu, uzun yolları da göze alabilen bir dostluk...

Ya biz, binde bir karşımıza çıkan dostluk, arkadaşlık, sevgililik fırsatlarını ne yapıyoruz? Akşam üstünün bir saatinde yorgun gövdemizi yaslayıp mırıl mırıl
konuşabileceğimiz, omzumuza dolanan bir kolun, başımızı yaslayabileceğimiz bir omuzun, belimizi kavrayan bir elin, uzun yollara dayanıklı ayakların sahibi
karşımıza çıktığında tanıyabiliyor muyuz onu, değerini biliyor, biricikliğini, benzersizliğini anlayabiliyor muyuz?

Yoksa hayatı sonsuz, fırsatları sayısız sanıp kendimizi hep ilerde bir gün karşılaşacağımızı sandığımız bir başkasına, bir yenisine ertelerken hayat yanımızdan geçip gidiyor mu? Karşımıza erken çıkmış insanları yolumuzun dışına sürüklerken bir gün geri dönüp onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz?

Hayat her zaman cömert davranmaz bize, tersine çoğu kez zalimdir, her zaman aynı fırsatları sunmaz, toyluk zamanlarını ödetir. Hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların, eskitmeden yıprattığımız dostlukların savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapayalnız kalırız bir gün...

Bir akşamüstü yanımızda kimse olmaz, ya da olanlar olması gerekenler değildir.

Yıldızların bizim için parladığını göremeyen gözlerimiz, gün gelir kayan yıldızların gömüldüğü maziye kilitlenir...

Murathan Mungan

evet ama geçmişe üzülmek yerine geleceğe baksak, geçmişten ders alıp bulduklarımıza daha sıkı sarılsak, o da yeterli olur bence.

her ayrılık, bir başlangıçtır.

Hayat her zaman cömert davranmaz bize, tersine çoğu kez zalimdir, her zaman aynı fırsatları sunmaz, toyluk zamanlarını ödetir. Hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların, eskitmeden yıprattığımız dostlukların savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla yapayalnız kalırız bir gün...


Doğru söze nedenir

Çok guzel bi yazı paylaştıgın için tesekkurler çok fena oldum şimdi

SweetStar tarafından gönderildi.

Bir akşamüstü yanımızda kimse olmaz, ya da olanlar olması gerekenler değildir.

Senin kadar iyi ve içten bir insanın yalnız kalacağını sanmıyorum...
Eminim ki senin için çok özel olan o insan da en az senin ona değer verdiğin kadar değer veriyordur sana ve seni gerçekten çok seviyordur...

arşımıza erken çıkmış insanları yolumuzun dışına sürüklerken bir gün geri dönüp onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz?

Sanırım hiçbirimiz katmıyoruz Ve zamanı pervasızca harcıyoruz....


Teşşkürler SweetStar paylaşımın için

Teşekkürler sweetstar...

Paylaşımın için teşekkürler...

Yıldızların bizim için parladığını göremeyen gözlerimiz, gün gelir kayan yıldızların gömüldüğü maziye kilitlenir...

Paylaşımın için çok sağolasın SweetStar
Hakikaten de Hayat her zaman cömert davranmaz bize, tersine çoğu kez zalimdir, her zaman aynı fırsatları sunmaz...

Ama biz genede hayatı olduğu gibi ve doğru yaşamalıyız...