Kelebeklere bir günlük ömür verilmiştir, uçan o güzel yaratıklar bir günün kıymetini bilip doyasıya yaşarken bizlere yılları içeren bir ömür verilmiştir ama bizler o yılların ne kadarını yaşayabileceğimiz bilmediğimiz halde ömrümüze hiç kıymet vermeden yaşarız koca dünyada. Yazık, yazık ki ömür çok kısadır, ne mutlu bunu fark edebilene. Bir kelebeğin kanadına asılı selam gibi hissederim güzelliği, bir günlük ömrü olabilir, yada bir insan ömrü kadar uzayabilir kim bilir.
Saçlara düşen bir ak, gözlere değen bir yaş, dudağa konan bir gülüş, ellere alınan bir gül, hayat nedir? Hangisidir?.... hepsidir;saydığımız sayamadığımız her şeydir hayat. Hayat biziz, nefes alabildiğimiz sürece gözlerdeki coşkuyu yitirmemektir, kaybetmemektir yürekteki her gün doğan kelebekleri. Umutsuzluğun içindeki umutları yakalayabiliyorsan, mutsuzluğun içindeki mutluluğu biliyorsan, bitti sandıkları yerde sen yeniden başlayabiliyorsan, güneşin batışını seyredip yeniden doğuşunu bekleyebiliyorsan, yolların hasrete götürdüğü kadar hasreti bitirdiğini anlayabiliyorsan sen ne mutlu insansın, sen ne güzel insansın.
İşte böyle güzel insan, gökkuşağındaki dasın hiç bitmesin diye hep içinden şarkılar söyle, ritim tut kendine, o ritimle yürü çirkinliklerin, dertlerin, belaların, acıların üstüne.
Aç kollarını kocaman ve haykır……..
EVET BEN HAZIRIM HADİ MUTSUZLUK, HADİ ACILAR, HADİ ÇEKİLMEZ SANILAN VE VARSA GELİN BEN HAZIRIM DANSA…………….
2004/İSTANBUL


LinkBack URL
About LinkBacks
Alıntı Yaparak Cevapla



